Trzecia część historii Wild Blue Yonder, która rozczaruje niemal wszystkich. Reginald Hudlin dalej udowadnia, że pozbawiony jest talentu i pomysłowości Marka Millara.

Hudlin zasługuje na pochwałę tylko za jeden pomysł, mianowicie udaną próbę połączenia MKSM z wątkami z innych serii komiksowych. W komiksie jest więc mowa o dodatku Daily Bugle zatytułowanym The Pulse, widoczny jest zniszczony przez Charliego Weidermana w dom Petera na Forest Hills, a także pojawia się odnośnik do dawnych Avengersów w postaci człowieka o imieniu Hank. Z drugoplanowych postaci pojawia się Punisher (szkoda tylko, że dokładniej nie wyjaśniono jego udziału w tej historii) i Laurie Lynton, nowa osoba z przeszłości Petera Parkera. Mam nadzieję, że autor postara się o jej większy rozwój i nie zmarnuje tej postaci jak zrobił to ze swoim intrygującym tworem o imieniu Ethan Edwards.

Wątek Edwardsa jest położony koncertowo. Ten bohater przez ostatnie dwa numery budził naszą ciekawość i intrygował niesamowitymi wziętymi od Supermana mocami. Hudlin posunął się jednak do tego, że bezczelnie napisał jego „origin”, kopiując dosłownie historię Supermana z DC Comics! W ten sposób narodził się Marvelowski Superman, który zamiast budzić szacunek jak ten z DC, budzi wyłącznie politowanie. Naiwne są też motywy Edwardsa, mianowicie chce on, by Parker został jego mentorem i nauczał go herosowego fachu. Z tego powodu postać ta traci rację bytu w uniwersum Spider-Mana i staje się zupełnie niepotrzebna. Istnieją więc dwa rozwiązana, albo Hudlin zrobi z niej postać komiczną (i w ten sposób pogrzebie ją na wieki) albo postać kłamliwą, której rzekoma historia miała na celu sparodiowanie ikony DC Comics. Oczywiście lepsze jest drugie rozwiązanie, ale osobiście powątpiewam, by taki bieg wydarzeń potoczył się w dalszych komiksach Hudlina.

W komiksie dosłownie nic ciekawego się nie dzieje, brak nawet emocjonujących scen walki z Absorbing Manem. Rozczarowanie. 2 pajączki.