Trzeci, a na łamach serii Venom pierwszy rozdział minicrossoveru nie niesie za sobą poprawy, raczej klasyfikuje całą opowieść w grupie przeciętnych historii, które nie zapadają czytelnikowi w pamięć.

Jak pokazuje ten komiks, wspólnemu projektowi Slotta i Costy szkodzi bijąca ze scenariusza niekonsekwencja. Poprzednio Brock nie mógł znaleźć symbiontu, bo jako ”oczyszczony” człowiek stracił z nim więź (pomijając już fakt, że niedawno przecież nosił go na sobie!). Mimo tego daje radę tu wykrzesać z siebie ”coś’, co jakimś cudem go na niego naprowadza, ale co to jest, pozostaje zagadką.

Kolejny nieprzemyślany pomysł to ucieczka kostiumu Venoma. Już trudno ogarnąć rozumem fakt, że superbohaterowie ot tak sobie zostawili obcego na wolności w wannie, ale po odkryciu, że w ramach zabezpieczenia posłużyli się szafką blokującą drzwi łazienki, można już tylko złapać się za głowę. Nawet przy założeniu, że symbiont był bardzo osłabiony, nie da się usprawiedliwić tej bezmyślności, której miarą jest koniec końców rejterada kosmity z mieszkania.

Brak spójności tyczy się też wątku mocy Maniaca, któremu Black Cat, mimo ”opętania” przez fragment jego symbiontu, szybko wymyka się spod kontroli. Można próbować bronić tego ruchu tezą, że silne jednostki są w stanie się wyswobodzić, ale wtedy ciśnie się na usta pytanie, czy Lee Price ma w ogóle szansę podbić podziemie, skoro osoby o silnej woli, a wśród bossów znajdują się takowi, będą w stanie mu się buntować.

Było sporo narzekania, teraz plusy, których wcale nie jest jak na lekarstwo. Świetnie (choć zgodnie z przewidywaniami), że symbiont Venoma na nowo połączył się z Brockiem. Trzeba też oddać twórcom, że zdecydowali się tak pokierować wydarzeniami, iż Spider-Man i Anti-Venom przegrali batalię z gangiem Maniaca i znaleźli się na jego łasce (tylko czy łańcuchy to dobry środek zabezpieczający, zwłaszcza w przypadku Anti-Venoma?). Ponadto ciekawie wyszło kolejne spotkania Black Cat z Brockiem – zamiast klasycznej ucieczki złodziejki z dala od problemu, wywiązała się sytuacja dająca zarówno jej, jak i Brockowi, szansę na jego rozwiązanie.

Mogło więc być o wiele lepiej, ale grunt, że aż tak tragicznie nie było. 3 pajączki.