Numer: The Amazing Spider-Man #9 (#973)
Tytuł: Brak
Wydawnictwo: Marvel Comics 2025
Data wydania: Październik 2025
Scenariusz: Joe Kelly
Rysunki: Michael Dowling
Tusz: Michael Dowling
Kolory: Marte Gracia
Litery: VC’s Joe Caramagna
Okładka: John Romita Jr.
Asystent redaktora: Kaitlyn Lindtvedt
Pomocnik redaktora: Tom Groneman
Redaktor: Nick Lowe
Redaktor naczelny: C.B. Cebulski
Wydawca: John Nee
Cena: $4.99
Przedruk PL: Brak

Streszczenie

Dawno temu. Młody Peter Parker idzie z ciotką May na zakupy po ubrania. Na chwilę zatrzymuje się, by pobawić się figurkami superbohaterów. Przerywa, gdy spowija go cień.

Teraźniejszość. Nowy York. Shocker napada na furgonetkę wraz ze swoją ekipą Aftershocks, uzbrojoną w technologię podobną do jego wibrujących rękawic. W pobliżu znajduje się Peter – z nogą w gipsie i o kulach. Zagadany przez przestępcę, nie reaguje. Pozwala bandytom uciec i słucha podcastu J. Jonaha Jamesona, który przypomina, że od tygodni Spider-Man nie pojawił się na ulicach, odkąd został pokonany przez Hellgate’a w Columbus Circle. Przestępczość rośnie, a Nowy Jork odczuwa brak swojego obrońcy.

Rand Enterprises. W pracy Peter próbuje funkcjonować normalnie. Razem z Brianem przedstawia doktor O-m projekt Mycoteria – technologii mającej umożliwić budowę tanich mieszkań. Choć zawodowo radzi sobie nieźle, prywatnie jest wycofany. Ignoruje próby nawiązania bliższych relacji, nawet gdy Nehring próbuje umówić go z koleżanką z pracy, Astrid. W końcu odbiera telefon od Normana Osborna.

Po spotkaniu przed budynkiem firmy Norman daje mu do zrozumienia, że świat potrzebuje powrotu Spider-Mana. Nie wie, czy Peter się poddał, czy tylko ucieka przed odpowiedzialnością. Sugeruje też rozmowę z May, co wywołuje u Parkera gniewną reakcję i sprawia, że spotkanie się kończy. Tymczasem w ośrodku F.E.A.S.T. ciotka May gotuje z Ricardo. Mężczyzna, którego siostrzenica Mari odcinała się od rodziny i zginęła przez przedawkowanie narkotyków, delikatnie sugeruje, że może dawanie Peterowi przestrzeni nie jest najlepszym rozwiązaniem. Kobieta postanawia poprosić kogoś o pomoc.

Harlem. Shocker przechodzi „rozmowę kwalifikacyjną” u Tombstone’a i otrzymuje propozycję pracy w jego organizacji przestępczej. Kiedy dopina kontrakt z bossem, w sąsiednim pokoju trwają tortury. Peter, wracając do domu, rozmawia przez telefon ze swoją ukochaną, aż pod drzwiami spotyka Mary Jane. Była dziewczyna informuje go, że May się o niego martwi, ale przy okazji jako przyjacielowi ujawnia mu swój sekret – to ona jest teraz Venomem. Peter reaguje obojętnością. Myślał, że MJ chce do niego wrócić. Komentując, że do siebie pasują, wchodzi do mieszkania i zostawia ją z symbiontem na korytarzu.

Na mieście Shay Marken dzieli się z Randym Robertsonem swoimi podejrzeniami co do Petera, który ją zbywa. Jako pielęgniarka ma dostęp do dokumentacji medycznej i nie znalazła żadnych śladów hospitalizacji Petera ani informacji o tym, jak doznał kontuzji. Zaczyna podejrzewać, że ten coś ukrywa.

Randy i Sha stają się świadkami, jak wkrótce Aftershocks znów pojawiają się na ulicach, ścierając się z Kapitanem Kintsugi w śmigaczu. Gdy młody bohater zostaje powalony i grozi mu śmierć, w ostatniej chwili interweniuje Spider-Man. Nie jest to jednak dawny heros – wygląda na wyczerpanego i zdesperowanego. Ratuje Kapitana, ale walczy brutalniej niż zwykle, balansując na granicy utraty kontroli.

Recenzja

Poprzedni numer serii zakończył się dramatycznie, bo znokautowaniem Spider-Mana przez sunącą pięść Hellgate’a. Wydawało się, że kolejny odcinek przedstawi, co wydarzyło się z tytułowym bohaterem tuż po przegranej, jednak puszczane w mediach przez Marvela teasery zapowiadały, że nastąpi… rozbicie Spider-Mana na dwie osoby, a każda z nich będzie miała ważną misję do odegrania. Rzeczywiście, ten komiks pozwala sobie na odważny eksperyment z narracją i status quo, co ma swoje plusy, ale i minusy.

Po krótkiej retrospekcji w centrum handlowym z młodym Peterem i ciocią May, której to znaczenie dla fabuły czy chociażby przesłania całej opowieści trudno jest na razie rozgryźć, akcja przenosi czytelników do teraźniejszości – kilka tygodni po brutalnej walce Spider-Mana i Hellgate’a. Kiedy na scenie pojawia się dorosły Parker, a ma to miejsce już na trzeciej stronie, można doznać szoku. Nie dlatego, że bohater ma nogę w gipsie i podpiera się laską, co akurat nie dziwi w świetle obrażeń zadanych mu przez Hellgate’a, ale z tego powodu, że nic nie robi, by jakoś zatrzymać Shockera i jego gang, który swobodnie sobie ucieka.

Kolejne sceny ujawniają, że Parker od kilku tygodni nie pojawia się w kostiumie Spider-Mana, jest wycofany społecznie, nie ma ochoty na rozmowę ani z May, ani z Normanem, ani z Shay, jedynie skupia się na pracy, ale bez pielęgnowania towarzyskich relacji z zespołem. Z jednej strony, jest coś wciągającego w próbie znalezienia odpowiedzi na pytanie, co takiego przytrafiło się Peterowi po pojedynku z Hellgatem, że przeszedł aż taką przemianę, z drugiej jednak, scenarzysta funduje powtórkę z rozrywki i nie sili się na oryginalność, bo przecież w finałowej historii poprzedniego tomu… opisał już podobny kryzys!

Poza sceną początkową ukazującą obojętną reakcję Petera na napad takim punktem historii obrazującym zadziwiającą zmianę w mentalności głównego bohatera jest wizyta, jaką składa mu Mary Jane. To bardzo ważny moment również dlatego, że była dziewczyna, korzystając z okazji, wyjawia przed nim swój wielki sekret, który prosił się aż o poważną i wyważoną dyskusję. Jednak nawet ten widok… nie rusza Petera. Jakby nie spojrzeć, trochę zmarnowany potencjał i wielka szkoda, że potraktowano tę rewelację tak po macoszemu, ale znów nie sposób obsesyjnie nie dociekać, dlaczego zacny heros tak dziwnie się zachowuje.

W komiksie nie można z pewnością przejść obojętnie obok pozornie niezbyt istotnej sceny, jaką jest zatrudnienie Shockera w gangu Tombstone’a. Niby sytuacja, jakich wiele, lecz porusza to, co dzieje się (słychać) w tle tzn. tortury jakiegoś gościa, który podpadł bossowi. Krzyki, błagania, wejście oprawcy z młotkiem do pokoju tworzą mocno wstrząsający obraz pokazujący Lincolna od jak najgorszej strony. Z wątków pobocznych pojawia się jeszcze młody heros, Kapitan Kintsugi, który chciał pomóc Pająkowi w starciu z Hellgatem, ale też nie wiadomo, co się wtedy z nim stało i kto to w ogóle jest.

W zakończeniu komiksu Joe Kelly robi kolejną woltę, serwując powrót Spider-Mana. Czy nie za szybko? Lepiej najpierw zastanowić się, czy za maską bohatera kryje się ten sam Peter, który tak odciął się od heroizmu i relacji. Czy może ktoś inny nosi teraz kostium Pająka? A może nawet „Peter”, który zajmuje się jedynie pracą i ignoruje bliskich, to wcale nie Peter, tylko ktoś go udający? Masa pytań, zero odpowiedzi. Trzeba czytać dalej. Historia łamie schematy i zapuszcza się w ciekawe, choć irytujące rejony. 3,5 pajączka.

Ocena:

Autor: Dawidos