Tym razem dostajemy historię, która została podzielona między dwie różne serie. Tu zapoznajemy się z pierwszą częścią, ale żeby dowiedzieć się jak Pająk wyszedł z opresji musimy sięgnąć do Fantastic Four #218. Taki zabieg ma swoje dobre i złe strony. Plusem jest to, że historia dotycząca Fantastic Four i Spider-Mana została podzielona na dwie części i osoba lubiąca Fantastyczną Czwórkę, a nie czytająca Pająka wie, że ten numer Spectaculara jest ważny dla Fantastic Four. Minusem w tym plusie jest niejako zmuszenie do kupna wcześniej nie kupowanej serii.

Wracając do numeru, odpowiedzialni są za niego Bill Mantlo i Mike Zeck. Całość prezentuje się całkiem przyzwoicie, za równo fabuła jak i rysunki podobają mi się. Akcja toczy się szybko i zanim się zorientujemy docieramy do końca. Duża ilość dialogów podczas walki Spider-Mana z Frightful Four, tak naprawdę nie jest potrzebna. Nawet chwilami nie warto sobie nimi zawracać głowy, bo i tak nie wnoszą nic do całokształtu. Jedno co w rysunkach mi się wybitnie nie podoba to kostium Sandmana, który wygląda w nim gorzej niż błazen z cyrku. To jak wiadomo nie jest wina rysownika, a projektanta, który próbował zmienić bardzo dobry wygląd Sandmana na jeszcze lepszy, jednak bardzo mu to nie wyszło.

Numer czyta się w miarę szybko, fabuła nie nudzi, ale też nie powala na kolana. Rysunki też wyglądają bardzo dobrze, nie mam do nich zastrzeżeń. To wszystko składa się na całkiem pozytywny efekt końcowy.