Po czterech numerach do roli scenarzysty powraca niezastąpiony Stan Lee. Jego poprzednik Roy Thomas całkiem nieźle sobie radził w uniwersum Spider-Man, tworząc świetną historię z Morbiusem w roli głównej. Swój powrót (trwający do 111 numeru) scenarzysta zaczyna od historii z Spencerem Smythem (ostatni występ w The Amazing Spider-Man #58) i jego kolejnym Pająkiem-Zabójcą.

Dobre strony historii. Po pierwsze, powrót Smythe’a. Ceniony naukowiec stał się szaleńcem ogarniętym żądzą zemsty na Spider-Manie. Stał się również przebiegłym kryminalistą korzystającym z siły własnego umysłu, a nie mięśni, jak większość przeciwników Pająka. Krótko mówiąc, Smythe to nietuzinkowa postać i dobrze, że Stan Lee tak pokazał jego ewolucję, czyli postawił na wariant „z dobrego naukowca w maniaka”.

Drugą jasną stroną historii jest humor. Początek komiksu obfituje w zabawne komentarze i skecze, w których oczywiście nie mogło zabraknąć Jonaha Jamesona. Sceny z Jamesonem sprawującym kontrolę nad Pająkiem-Zabójcą również mają humorystyczny odcień.

Złe strony historii. W komiksie dużo jest luk scenariuszowych i niekonsekwencji fabularnych. Jameson ponownie korzysta z usług Smythe’a, płacąc mu ciężkie pieniądze za kolejnego robota, jakby zapomniał o ostatnim spotkaniu z tym człowiekiem (w 58 numerze serii JJJ zobaczył na własne oczy szaleństwo i manię Smythe’a, kazał mu wynosić się ze swojego biura, groził, że wezwie policję, nazwał go kryminalistą). Korzystając jeszcze raz z pomocy Smythe’a, Jameson udowadnia, że jest sklerotykiem albo zdesperowanym maniakiem, który przedkłada nienawiść do Spider-Mana nad wrodzone poczucie sprawiedliwości.

Niejasne jest też zastosowanie wspomnianych w komiksie video-skanerów. Video-skanery miały pomóc policji w wykrywaniu przestępstw i obserwowaniu strategicznych punktów miasta. Skoro Smythe za ich pomocą poznał tożsamość Spider-Mana, to policja również mogła ją odkryć (superbohater wielokrotnie przebierał się na dachach budynków). Ale najbardziej irytujące jest to, że obecność video-skanerów nie pobudziła pajęczego zmysłu Petera. Przecież zagrażają one jego prywatności, jego podwójnej tożsamości, są niczym lornetka czy kamera, powinny więc aktywować jego szósty zmysł.

Wielki powrót wielkich postaci (w komiksie wracają też Harry Osborn i Flash Thompson) w historii zawodzącej niestety pod względem logicznego myślenia. 3 pajączki.