Dying Wish: Suicide Run
Tribeca. Oglądając film romantyczny, „Peter Parker” (de facto: Otto Octavius) i Mary Jane Watson zbliżają się do siebie. Kiedy kobieta rozpina jego bluzkę i dostrzega kostium Spider-Mana, przerywa grę wstępną, wywołując irytację mężczyzny. Napiętą atmosferę rozładowuje dźwięk alarmu dobiegającego z komputera – witryna „Daily Bugle” podaje komunikat o ucieczce Otto Octaviusa z więzienia, co zmusza „Petera do podjęcia natychmiastowych działań. Na lotniksu im. Johna F. Kennedy’ego wykupuje bilet do Belgii, by zyskać cenny czas, którego nie ma jego przeciwnik.

Sigma Six – sekretna kryjówka Doktora Octopusa. Trapster pomaga „Otto Octaviusowi” (de facto: Peterowi Parkerowi) podłączyć uprząż z mackami do przenośnego systemu podtrzymywania życia. Pomyłka przy aparaturze powoduje zwarcie i porażony prądem „Otto” traci przytomność.

Po otwarciu oczu Peter zauważa, że znajduje się na ulicy Ingram w Forest Hills. Spotyka tam wielu nieżyjących bliskich i znajomych: Tima Harrisona, Aleksei’a Sytsevicha, Oksanę Sytsevich, Silver Sable, George’a Stacy’ego, Gwen Stacy, Marlę Jameson, swoich rodziców Richarda i Mary Parkerów oraz wujka Bena. Od wielu z nich słyszy słowa pochwały za dobrze spędzone życie, wzorową postawę moralną i wielkie osiągnięcia. Ben jednak mówi mu, że jego czas jeszcze nie nadszedł i zachęca go, by podjął jeszcze jedną walkę w obronie swego imienia, a gdy wszystko się skończy, może przekazać komuś dziedzictwo Spider-Mana i udać się na zasłużony odpoczynek.

Po odzyskaniu zdolności widzenia „Otto Octavius”, którego śmierć kliniczna trwała 3 minuty, bierze się do pracy. Zbrojąc się oznajmia swoim sojusznikom (Trapster, Hydro-Man i Scorpion), że muszą udać się bezpośrednio do służb miejskich.

The Raft. Podczas inspekcji burmistrz Jameson, któremu towarzyszy Gloria Grant, dowiaduje się o ucieczce Doktora Octopusa i Morbiusa. Na widok nadal uwięzionego Spencera Smythe’a podminowany Jonah trochę uspokaja się, po czym wychodzi na konferencję prasową, by oświadczyć, że Doc Ock zostanie złapany. Ostre słowa krytyki wygłoszone przez burmistrza pod adresem jego „byłej tożsamości” przekonują „Petera Parkera” do pozostania w Nowym Yorku.

Na 18 posterunku drużyna „Otto Octaviusa” unieruchamia policjantów i przedostaje się do magazynu dowodów rzeczowych. Tam „Octavius” odnajduje pozłacanego octobota, który ma umożliwić mu powrót do jego naturalnego ciała. Wyjście blokuje mu Carlie z pistoletem w dłoni. „Otto” wyjawia jej prawdę o tym, kim naprawdę jest, jednak nawet zdradzenie poufnej wiedzy (o tym, że Carlie wie, kto kryje się pod maską Spider-Mana) nie przekonuje policjantki, która oddaje w jego stronę kilka strzałów. Odbite od macek kulę przeszywają jej ramię i kobieta traci przytomność. Przerażony tym zdarzeniem „Octavius” daje swoim podwładnym sygnał do odwrotu.

Po relacji w mediach o splądrowaniu posterunku policji „Spider-Man” (de facto: Otto Octavius) postanawia działać – rzekomo ze względów bezpieczeństwa sprowadza wszystkich bliskich i znajomych Petera Parkera (May Jameson, Jay Jameson, Mary Jane Watson, Grady Scraps, Bella Fishbach, Max Modell, Uatu Jackson, Sajani Jaffrey, Robbie Robertson, Ben Urich, Norah Winters, Jonah Jameson, Gloria Grant) w jedno miejsce i zamyka ich na cztery spusty, izolując całkowicie od świata zewnętrznego.

Podczas gdy „Otto” bada skradzionego octobota, otrzymuje wiadomość video od „Spider-Mana”, który informuje go o przenosinach bliskich mu osób i oświadcza, że naprowadził służby na jego obecne miejsce pobytu (kompleks ukryty pod wysypiskiem śmieci na Staten Island). W tej sytuacji „Otto”, chcąc dokończyć priorytetowy eksperyment, wysyła Scorpiona i Hydro-Mana do walki z Anti-Spider patrolem. W międzyczasie Trapster odkrywa, co knuje „Doktor Octopus” (transfer umysłów) i myśli, że to on ma paść ofiarą jego intrygi. „Octavius” unieruchamia go kleistą mazią, po czym opuszcza już nie tajną bazę i wchodzi do łodzi podwodnej. Scorpion i Hydro-Man idą w jego ślady, a stróże prawa znajdują Trapstera z przyklejoną kartką, na której napisano: „Wyrazy szacunku od przyjaznego Doc Ocka z sąsiedztwa”.

W pokoju bezpieczeństwa Jonah Jameson godzi się z May Parker i swoim ojcem, podczas gdy Ben i Gloria zauważają, że w pomieszczeniu nie ma żadnego zasięgu. Mary Jane wywabia z laboratorium zapracowanego „Spider-Mana”, chcąc odbyć z nim rozmowę w cztery oczy. „Peter” wyraża niesmak z powodu jej kolejnej patetycznej mowy i wtedy MJ oświadcza, że kocha go z całej duszy. Osłupiały „Spider-Man” podnosi do połowy maskę i składa namiętny pocałunek na jej ustach.

Pod nowojorskim rondem Columbus „Doktor Octopus” prowadzi Hydro-Mana i Scorpiona do tunelu wiodącego do windy, która zawozi ich na szczyt wieży Avengers. „Otto” planuje pokazać wykradzionego octobota Avengers, by ujawnić, że padł ofiarą zamiany umysłów. Okazuje się jednak, że „Spider-Man” zastawił na nich pułapkę – przeprowadził małą dywersję, wysyłając Avengers do walki z octobotami w różnych rejonach świata, oraz uruchomił system bezpieczeństwa w całym budynku. Podczas walki Scorpion i Hydro-Man, słysząc o obecności rodziny Jamesonów w pomieszczeniu obok, porzucają „Otto” i ruszają załatwić prywatne porachunki Scorpiona. Kiedy Hydro-Man zaczyna podtapiać upchniętych w pokoju bezpieczeństwa ludzi, ekipa Horizon Labs przy pomocy kompleksowego sprzętu niweczy jego plan, wyodrębniając z wody „molekułę” skupiającą jego świadomość. Z kolei Scorpion, grożący rodzinie Jamesona, zostaje znokautowany przez „Spider-Mana”, który potężnym ciosem miażdży mu szczekę, doznając przy tym przebłysku wspomnień z życia Petera Parkera (rozmowa z May Parker).

Brutalne okaleczenie Scorpiona i niby przypadkowane zranienie kilku bliskich „kulami sieci” zmusza dogorywającego „Otto Octaviusa” do podjęcia bardziej radykalnych działań – mianowicie, wyrzuca siebie i „Spider-Mana” z okna na pewną śmierć. Przeciwnik jednak tka pajęczy skokochron amortyzujący ich upadek. Mający kilka minut życia „Doktor Octopus” wyciąga ostatniego asa z rękawa – posyła zreperowanego octobota, by dokonał raz jeszcze zamiany osobowości, ale okazuje się, że „Spider-Man” zabezpieczył szyję pancerzem z carbonadium i robot nie jest w stanie przebić się do jego czaszki. Pewny zwycięstwa „Spider-Man” wyprowadza na twarz „Otto Octaviusa” cios, który ma zakończyć ten pojedynek. Kiedy prawdziwy Peter Parker w poczuciu bezradności zaczyna myśleć, jak wyplątać się z tak desperackiego położenia, odkrywa, że nadal ma mentalny kontakt ze swoim ciałem i zaczyna bombardować fałszywego Spider-Mana swoimi wspomnieniami obrazującymi, jak wielką wartością jest każde życie ludzkie. Pod ciężarem tych umoralniających obrazów „Peter” zaprzestaje dalszej walki. Kiedy pochyla się nad konającym „Otto”, ten przekazuje mu dziedzictwo Spider-Mana wraz z jego mottem oraz wymusza na nim przyrzeczenie zadbania o bezpieczeństwo bliskich mu osób. Po usłyszeniu tej obietnicy umiera na rękach „nowego Spider-Mana”.

Peter Parker, prawdziwy Spider-Man, nie żyje. Otto Octavius, który przejął jego życie, przysięga godnie kontynuować jego dzieło i stać się jeszcze lepszym od niego superbohaterem, czyli Superior Spider-Manem.

Kontynuacja serii w the Superior Spider-Man vol. 1 #1.

Scenariusz: Dan Slott
Rysunki: Humberto Ramos
Tusz: Victor Olazaba
Kolory: Edgar Delgado
Litery: Chris Eliopoulos

Spider-Dreams
Chicago. Illinois. Odległa przyszłość. Pradziadek Martin stara się namówić pra-bratanka Stephena na pójście do kina i pizzerii, ale ten zajęty jest graniem w konsolę. Staruszek, chcąc przykuć jego uwagę, wyciąga z szafy i ubiera kostium Spider-Mana. Stephen myśli, że to kolejna durna bajeczka wymyślona przez pradziadka z wybujałą wyobraźnią. Martin domaga się od niego szacunku, gdyż po odejściu jego ojca, to on się nim opiekował, gdy jego matka ciężko pracowała. Zrugany chłopak zgadza się go wysłuchać. Martin opowiada, jak wielką przygodą była jego działalność Spider-Mana i współpraca z innymi superherosami. Na wieść o ugryzieniu Martina przez napromieniowanego pająka, Stephen wybucha śmiechem, bo według niego ten incydent powinien rozwinąć u pradziadka raka, a nie dać mu supermocy. Martin przywołuje go do porządku i kontynuuje opowieść, wspominając walki z wszelkiej maści super-złoczyńcami i utratę wielu bliskich mu osób. Stephen pyta o prababcię. Martin wspomina ich wielką miłość oraz narodziny dwójki dzieci, które żyły w ciągłym zagrożeniu. Wyjawia, że kiedy miał 40 lat, po pokonaniu Rhino-Kravena, uświadomił sobie, że jego największą odpowiedzialnością powinno być przede wszystkim zapewnienie bezpieczeństwa swojej rodzinie. Z pomocą Fury’ego załatwił sobie i jej nowy dom i nowe tożsamości w Glenview – długo byli szczęśliwi, ale Martin niestety przeżył swoich najbliższych. Stephen oznajmia, że chciałby, by ta historia była prawdziwa. Po kolacji chłopak idzie do łóżka, ale gdy zasypia, ktoś puka do jego okna – pradziadek Martin zabiera go w przelot na sieci nad miastem, co potwierdza autentyczność jego opowieści.

Scenariusz: J.M. DeMatteis
Rysunki: Giuseppe Camuncoli
Tusz: Sal Buscema
Kolory: Antonio Fabela
Litery: Chris Eliopoulos

Date Night – A Black Cat Storybook Adventure!
Spider-Man spóźnia się na randkę z Black Cat, która przeprowadziła się do nowego mieszkania. Kiedy wręcza jej bukiet kwiatów w ramach przeprosin, słyszy dźwięk alarmu Avengers, sygnalizującego niebezpieczeństwo wielkiego stopnia. Gdy samotnie wyrusza na misję, której celem jest zwalczenie olbrzymiego robota, Black Cat pomaga mu w tajemnicy, skupiając na sobie uwagę policji. Schronienie uciekinierka znajduje wpierw w kinie, gdzie spotyka Reeda i Susan Richards, potem w restauracji, gdzie tańczą ze sobą Ant-Man i Wasp, a następnie w parku, gdzie Jonah Jameson przytula na ławce… worek z pieniędzmi. Caly czas po piętach depcze jej jednak policja. Ostatecznie Black Cat włamuje się do muzeum i wykrada z niego bezcenną wazę, a stróże prawa przerywają pościg, widząc w nim pogoń za cieniem i zwykłą stratę czasu. Black Cat wraca do domu i wkłada kwiaty do wazy akurat w momencie, gdy z udanej misji powraca Spider-Man. Oboje idą na randkę, planując wypad do kina na film romatyczny oraz pójście na kolację w restauracji i koncert zespołu jazzowego.

Scenariusz: Jen van Meter
Rysunki: Stephanie Buscema
Tusz: Stephanie Buscema
Kolory: Stephanie Buscema
Litery: Chris Eliopoulos