Dodatkowe numery z dopisanym po kropce skrótem HU wydawane są z dwóch powodów, abstrahując od chęci wyciśnięcia z historii Hunted jeszcze więcej pieniędzy. Mają sportretować kilka wybranych postaci, które w Wielkim Polowaniu uczestniczą w roli zwierzyny, a także wyjaśnić kulisy pewnych zdarzeń, w tym rzucić światło na okoliczności uprowadzenia wytypowanych do łowów delikwentów.

W pierwszym takim uzupełniającym numerze główną rolę grała Black Cat. Teraz pora na… Gibbona, mutanta o wyglądzie małpy. Wybór tak mało znanego osobnika, który miotał się od kariery niechętnego superłotra do pechowego superbohatera, może wydawać się zaskakujący. Co więcej, o porwaniu Gibbona ta opowieść wspomina epizodycznie, gdyż streszcza całą historię jego życia, przeplatając owe retrospekcje scenami jego teraźniejszej dramatycznej walki o życie.

Czyli szkoda czasu na lekturę? Wręcz przeciwnie, komiks wciąga od pierwszych stron, choć dotyczy mało rozpoznawalnego bohatera. Przede wszystkim ma nie pozostawiać złudzeń, że polowanie w nowojorskim parku to nie niewinna zabawa dekadenckich bywalców salonów, tylko prawdziwe igrzyska śmierci. I świetnie ilustruje tę ponurą rzeczywistość – komiks jest brutalny i krwawy, a makabra sięga zenitu w scenie, gdy Gibbon jest kopany i dźgany nożami przez tłum myśliwskich robotów.

Warto zwrócić uwagę na ciekawą sekwencję, gdy para robotów Hunters, którymi zdalnie steruje obchodzące rocznicę ślubu małżeństwo, znajduje rannego Gibbona i kierowana litością postanawia skrócić jego męki. Z dialogu tych łowców wynika, że nie wszyscy klienci Kravena są zepsuci do szpiku kości – ta dwójka bierze udział w miejskim safari, bo obiecano im polowanie na okrutnych i psychopatycznych superłotrów. To też oczywiście naganne, ale już bardziej w stylu Punishera niż Carnage’a.

Jeśli scenarzysta chciał wzbudzić współczucie wobec nieszczęśnika, którego koniec niestety tak okrutnie potwierdził trafność powiedzenia „jakie życie, taka śmierć”, a wydaje się, że taka właśnie była intencja autora, to misja zakończyła się sukcesem. Z pewnością łatwiej było zdobyć się na poświęcenie postaci, której utrata nie zaboli tak mocno czytelników. Hunted ma już na swoim koncie kilka trupów, ale pytanie brzmi: czy autor odważy się ukatrupić kogoś znanego? 5 pajączków.