Central Park. Klon Kravena rzuca się na Black Cat, która w obronie Billy’ego Connorsa gotowa jest się poświęcić. Ukryta w koronie drzew banda Vulture’a zastawia pułapkę na roboty Hunters. Kraven, który chce udowodnić, że w każdym kryje się łaknąca krwi bestia, zdejmuje zdalnie obrożę Spider-Mana. Po wyjściu z klatki Pająk zastaje widok martwych strażników. Kraven przekonuje, że to sprawka Lizarda, a więc wina Spider-Mana, który wydobył z Connorsa bestię i w ten sposób zdał test. Dochodzi do walki. Kravinoff rani bohatera nożem i zarzuca mu, że jako awatar pająka całkowicie sprzeniewierzył się naturze drapieżnika.
Kiedy Pająk upada, Kraven przypomina, że kiedyś chciał go zmusić, by go zabił, podsycając jego gniew (The Amazing Spider-Man #637), ale teraz wie, że łowca zabija dla równowagi w przyrodzie i bezpieczeństwa stada. Uważa, że Pająk już to rozumie, gdyż zdecydował się spełnić prośbę Connorsa, wiedząc, jakie niesie to ryzyko. Parkera dopadają wyrzuty sumienia z powodu śmierci strażników. Kraven dzwoni do Arcade’a i każe mu streścić swoje rozkazy – jeśli Pająk zabije Kravena, Arcade wyłączy Hunterboty, uwolni turystów, wyłączy pole siłowe i wyśle drony, by ocaliły Black Cat i młodego Connorsa.
Przeżywający dylemat Spider-Man doświadcza wizji, w której znów widzi martwą Mary Jane w mieszkaniu. Dochodzi do wniosku, że Kraven, raniąc go nożem, podał mu jakieś trucizny. Widząc w głowie śmierć ukochanej, znajduje w sobie siłę do brutalnego ataku. Kiedy Kraven leży pokonany na ziemi, Pająk zauważa, że najemnicy zginęli od ran nożem. Okazuje się, że łowca upozorował masakrę na zbrodnie Lizarda, aby Spider-Man poczuł, że ma krew na rękach, i był w stanie zabić Kravena.
Zamiast mordu Spider-Man zaciąga Kravena przed ekran, aby pokazać mu inną prawdę o świecie. Na monitorze widać, jak Lizard rzuca się na klona Kravena, gdy ten rani Black Cat w ramię i szykuje się do zabicia syna Connorsa. Lizard pokonuje młodego łowcę, ratuje duet i odchodzi. Pająk przekonuje, że by przetrwać, nie trzeba być jak Kraven, bo ludzie to coś więcej niż krew i kości – gdy pomagają i dbają o siebie nawzajem bez względu na ponoszone koszty, pokazują, gdzie tkwi prawdziwa siła.
Pod wpływem słów przeciwnika Kraven wspomina, jak zamordował własną rodzinę, i uświadamia sobie, że pokonanie Spider-Mana nie było nigdy możliwe. Nagle wybucha śmiechem, bo wie, jak ma już postąpić. Ku zaskoczeniu oponenta rozkazuje Arcade’owi wyłączyć Hunters (gdy te padają jak muchy, Vulture chełpi się przed swoją armią, że powiódł ją do zwycięstwa) i pole siłowe. Pająk nie rozumie, skąd ta zmiana. Kraven mówi, że otrzymał od niego wielki dar. Prosi, by odszedł i ratował osobę ze swojej wizji. Deklaruje, że nigdy już nie zapoluje. Parker myśli, że ten chce znów popełnić samobójstwo. Kraven zapewnia, że klątwa wciąż trwa – tylko Pająk może go zabić. Kiedy bohater odchodzi, Kraven wraca do zamku w parku i przebiera się w ukryty w trumnie czarny kostium Spider-Mana.
Przebrany za superbohatera łowca daje się zaatakować swemu „synowi”, który go zabija, myśląc, że masakruje prawdziwego Spider-Mana. Kraven zrozumiał bowiem, że aby zginąć przez Pająka, musi stać się nim w duszy poprzez miłosierdzie, łaskawość, szlachetność i poświęcenie. Wszystko to osiągnął, puszczając wolno uczestników Wielkiego Polowania i nie stawiając oporu przed swym klonem. Gdy Ostatni Syn Kravena ściąga mu maskę i odkrywa, że zatłukł na śmierć swego „ojca”, wpada w rozpacz.
