Komiks kontynuujący opowieść o wielkich zmianach w życiu Petera Parkera i jego rodziny oraz nawiązujący do doniosłego wydarzenia w świecie Marvela – reaktywacji grupy Avengers. Scenarzysta bardzo dobrze prowadzi swoją historię, dostosowując się do ostatnich wydarzeń, akcję ubarwia zaś zabawnymi dialogami toczącymi się w kwaterze głównej Avengers.

Straczynski nadal udowadnia, że jest doskonałym scenarzystą tej serii. Pytanie, czy nadal scenarzystą głównej serii komiksowej o Spider-Manie? Ma się wrażenie, że przekształca ją w „The New Avengers II”, traktując równorzędnie Spider-Mana z innymi superbohaterami. Gdyby nie obecność cioci May i Mary Jane (oraz Robbiego Robertsona, czym autor zaskoczył, ponieważ raczej rzadko odwoływał się w swoich historiach do drugoplanowych postaci w otoczeniu Petera Parkera), to można by powiedzieć, że to coś w rodzaju Marvel Team-Up czy właśnie wspomnianego The New Avengers. Owszem, pisarz stara się odnieść do najnowszych wydarzeń, ale lepiej, żeby robił to dyskretniej, przygotowując dla Spider-Mana „samotne przygody” i problemy, które bohater ewentualnie rozwiązywałby z pomocą współtowarzyszy.

Trochę żal się robi, gdy widzi się, że taką samą uwagę scenarzysta przykłada do walki Avengersów i Spider-Mana. Spidey staje się szaraczkiem we własnej flagowej serii komiksowej, a na to nie można przecież pozwolić! Oby Straczynski to zrozumiał. Natomiast wciąż nie można zmienić zdania co do prac Mike’a Deodato. Pająk nie mógł trafić na lepszego rysownika, który z całą finezją i elegancją szkicuje znakomite pojedynki. Krótko: umiejętnie rozwijana intryga, niezłe dialogi, wyśmienite rysunki i degradacja postaci Spider-Mana. Jeden poważny zarzut w tym podsumowaniu pozwala jedynie na wystawienie 4 pajączków.