Druga część historii o powtórnej przemianie doktora Curta Connorsa w Lizarda. W poprzednim numerze do walki Spider-Mana z Jaszczurem dołączył Johnny Storm aka Human Torch. Jego obecność stawia Parkera przed ciężkim, ale przemyślanym przez scenarzystę dylematem. Z jednej strony rozumie on postępowanie Torcha i popiera jego walkę ze złem, z drugiej zaś obiecał żonie Connorsa, że nikt nie skrzywdzi Lizarda.

W tej rozgrywce Torch nie wie, kim jest Lizard, traktuje go jak zagrożenie, które należy jak najszybciej wyeliminować. Spidey musi więc mu w tym przeszkodzić i samemu zająć się „kuracją” Jaszczura. Jakby tego było mało, nie może wyznać Torchowi, czemu tak się zachowuje, bo obiecał utrzymać w tajemnicy tożsamość Lizarda. Ta skomplikowana sytuacja prowadzi do zabawnych nieporozumień między bohaterami. W skrócie wygląda to tak, że Human Torch wygłasza monolog o swojej super-duper mocy, a Spider-Man nic sobie z tego nie robi i dalej powstrzymuje zapędy rwącego się do bitki kolegi.

Do historii przeszło wykiwanie Torcha przez Spider-Mana, który sprzedaje swojemu znajomemu niezłą bujdę tylko po to, aby ten się odczepił i pozwolił mu po swojemu uporać się z Lizardem. Human Torch nabiera się na to kiepskie kłamstwo, co sugeruje, że powinno umieścić się go na liście największych naiwniaków wśród komiksowych superbohaterów. Oj, nie ma litości Stan Lee dla Ludzkiej Pochodni.

I na sam koniec, tym razem pokonanie Lizarda jest bardziej przemyślane i wiarygodne. W każdym razie bardziej wiarygodne niż wynalezione przez Spider-Mana antidotum. 4 i 1/2 pajączka.