Humor i przemoc! Wreszcie! Doczekaliśmy wszyscy konfrontacji Spider-Mana z Doktorem Octopusem i muszę przyznać, że nawet warto było – dzieje się szybko i dzieje się sporo, a docinki Spidey’a są na najwyższym poziomie.

Nie do końca chwytam patent ze zmianą kształtów macek Doktorka (zaleciało inspiracją „Terminatorem 2”), ale niech im będzie. No i Parker dostał po tyłku! Nie rozumiem tylko dziwnej skłonności amerykańskich super-złoczyńców do wyrzucania swoich oponentów z miejsca walki. Ech, Ameryka…

Wątek miłosny? Warto było poświęcić nań te kilka stron – uczucie łączące PP i MJW rozwija się bardzo naturalnie i to cały czas na oczach czytelników. Prawie jak Big Brother, hehe. A co na deser? Siniaki, blizny, oczerniający reportaż w TV i… ciocia May schodząca właśnie po schodach do piwnicy w możliwie najmniej odpowiedniej chwili. A wydawałoby się, że życie superbohatera to wyłącznie wino, kobiety i śpiew… Ocena: 5,5