Ten komiks tak naprawdę nie powinien nazywać się Ultimate Spider-Man, tylko Ultimate Mary Jane. Bendis kombinuje i mi się to podoba. Fakt, że Pająka jako Petera widzimy tylko na dwóch stronach (dokładnie 9 razy), które są przedrukowane w Ultimate Spider-Man #79, i raz pojawia się „spider-man” (za którego przebrał się jakiś punk), to jednak fajnie jest spojrzeć na niektóre przygody Pająka z innej strony.

A historia to w sumie banał: Peter dał kosza Mary i ta teraz przeżywa. Komiks w rzeczywistości jest naciągany, Mary Jane od razu znajduje sobie materiał na kolejnego boya. Jest też akcent humorystyczny, gdy Kong pyta się koleżanek: „Co ja tu robię?”. Zauważcie, że on ubrany jest w czarną koszulkę Punishera! No i co śpiewała pani wokalistka na koncercie: „You’re my Molten Man!”.

Pomimo że w komiksie nie ma żadnych walk, to i tak jest dobry i przyjemnie się go czyta. Ze względu na nietuzinkowość historii ten zeszyt stanie się jednym z tych „ważnych w życiu Pająka”, choć na bank nie będą przywoływać tej historii w przyszłości. Dobra jest też rozmowa Mary Jane z Markiem Raxtonem, jak to zaczął tłumaczyć jej dzieła Willa Eisnera. Tu sprzedam ciekawostkę, że Amerykanie rozróżniają komiksy i powieści graficzne. Te bardziej wybitne to te drugie. Niestety nasz kochany Pająk klasyfikowany jest jako komiksy.

Ogólnie animacja w komiksie jest fajna, historia dobrze opowiedziana przez Marka Bagley’a. Daję wysoką ocenę, bo po prostu dobrze się stało, że ten komiks został wydany.