Śródmieście, Manhattan. Spider-Man widzi, że Fulmina konsekwentnie wyłącza prąd w kolejnych dzielnicach, równocześnie kłócąc się z nim i wygłaszając tyradę o tym, jaki to będzie miało zbawienny skutek na świat i ludzkość. Po drodze do swego laboratorium, Spidey powstrzymuje dwóch „genialnych” złodziei, którzy korzystając z zaciemnienia postanawiają ukraść telewizor, kłóci się chwilę z Cagem, który sugeruje mu skorzystać z pomocy Spectrum, oraz naprawia generator w szpitalu. Otto dziwi się, że się tym zajął, mimo iż te problemy były bez znaczenia w kontekście powstrzymania Fulminy.

Po krótkiej potyczce z kosmitami Spider-Man dalej rusza do swego laboratorium, grożąc Fulminie. Na miejscu wydaje rozkazy robotowi Living Brainowi i podłącza się do tej samej aparatury, dzięki której pozbył się resztek wspomnień Peter Parkera (Superior Spider-Man #9).

Przy użyciu neurolitycznego skanera Otto „załadowuje” Sylvię Prell do swego umysłu. Tam próbuje ją przekonać, by zapomniała o „mrokach” średniowiecza, oraz twierdzi, że w obliczu nadchodzącej drugiej fali inwazji, pozbawiona technologii Ziemia przegra z kretesem. Podczas tej kłótni Sylvia, pchając Otta, przez chwilkę widzi jego prawdziwe oblicze i stwierdza, że też może przyjąć inną postać tj. Fulminy.

Dostając od jednego ze Spider-Botów informację o kolejnym statku inwazyjnym nad Manhattanem, Spidey stwierdza, że powiedział, co miał do powiedzenia, i wypuszcza Sylvię. Ta żegna się z nim, po czym przywraca prąd w mieście i niszczy statek kosmitów, pozostawiając Pająka w zachwycie nad heroicznym wyczynem swojej pierwszej w życiu superbohatera uczennicy…