Komiks przedstawiający perypetie Spider-Mana i jego rodziny wyrasta na jedną z najlepszych pozycji w katalogu pajęczych tytułów. Do ręki czytelnik dostaje właśnie zakończenie pierwszego aktu tej rodzinnej sagi. A w nim wzbudzające sympatię postacie, znakomicie wyważone akcenty, podany ze smakiem humor, prezentujące różnorodność technik rysunki, a przede wszystkim styl swojskich przygód Pająka, którego w głównym nurcie Marvela tak często brakuje.

Tym razem fabuła skupia się na całej rodzinie Parkerów, przy czym na pierwszą linię frontu wysuwa się Annie. Zaangażowanie odważnej dziewczynki ma oczywiście uzasadnić jej namaszczenie na pełnoprawną superbohaterkę, do czego w końcu dochodzi w okolicznościach potraktowanych z lekkim przymrużeniem oka. Wprawdzie zgoda rodziców na jej udział w niebezpiecznych misjach może niepokoić, ale z dwojga złego chyba lepiej, żeby była ona pod ich okiem niż sama pakowała się w kłopoty.

Z wielką wprawą i wyczuciem scenarzysta kreśli relacje Petera i Mary Jane. To kochające się małżeństwo, które świata poza sobą nie widzi, co nie oznacza, że oboje prezentują jednomyślność we wszystkich sprawach. Świadczy o tym chociażby scena sprzeczki o udział Annie w superbohaterskich akcjach. Różnica zdań jest o tyle ważna, że kreuje dynamikę. Tu notabene zastosowano zmyślny i komiczny zabieg użycia nieczytelnych chmurek, które oddają perspektywę córki Parkerów w czasie ich kłótni.

Finał tej opowieści uwidacznia jeszcze jeden aspekt życia Parkerów. Mianowicie niedoświadczenie rodziny jako teamu superbohaterów. Choć każde z nich posiada supermoce i specyficzne talenty, nie zawsze potrafią się jeszcze zgrać i jak to się mówi – porozumiewać się bez słów. W przyszłości fascynująca może więc być obserwacja ewolucji tych silnych osobowości w rasową drużynę.

Z plusów należy jeszcze wymienić powrót Betty Brant (czy z tego śledztwa coś wyniknie?), niejasne plany Osborna (intrygujący dzieciak – czego on tak naprawdę chce?) i rzecz jasna rysunki Stegmana z pomysłowymi zabiegami (nieporozumienie nad dołem z lawą, wędrówka Annie przez korytarz wydrążony w skale). A minusy? Starcie z Mole Manem zakończyło się tak jakoś bez fajerwerków, co świadczy o tym, że ten super-łotr był od początku tylko tłem dla debiutu familijnego teamu.