Wedding, Prelude
Arthur Avenue, Bronx. Tombstone w asyście White Rabbit przybywa na spotkanie bossów, by porozmawiać o ich braku odpowiedzi na zaproszenie na ślub jego córki w najbliższą sobotę. Przywódcy gangów ustami Hammerheada i Owla tłumaczą się względami bezpieczeństwa i pogłoskami o powrocie Kingpina. Ostatecznie Lincoln wymusza na nich deklarację obecności. Po jego wyjściu Hammerhead twierdzi, że muszą przygotować się na ewentualną zemstę Kingpina za aresztowanie jego syna, Rose’a. Madame Masque się to nie podoba.
Wedding, Chapter 1: The Last Night
Janice Lincoln/Beetle, jej przyjaciółki z grupy Syndicate (Francine Frye/ Electro, Elaine Coll/Scorpia, Dr. Carolyn Trainer/Lady Octopus i Lorina Dodson/White Rabbit) i jej prawniczka Michelle wchodzą z przytupem do klubu, gdzie zarezerwowano stolik na wieczór panieński Janice. Dołącza do nich zaproszona przez pannę młodą Felicia Hardy/Black Cat. Dziewczyny, oprócz Loriny (towarzyszy jej Kareem) i Michelle, rzucają się w wir zabawy na parkiecie. Tymczasem w barze w Atlantic City trwa skromny wieczór kawalerski Randy’ego Robertsona. Towarzyszy mu jedynie Peter Parker, który miał zorganizować dla niego imprezę. Tłumacząc przyjacielowi, dlaczego inni nie przyszli, przyznaje się, że do wszystkich nie zadzwonił.
Po szalonej zabawie w klubie Janice i jej towarzyszki postanawiają wyjść na miasto, aby kontynuować wieczór panieński, tym razem w kostiumach. Za cel ataku imprezowiczki obierają przemytników narkotyków. Kiedy reszta robi kipisz, Janice i Felicia rozmawiają o swoich związkach. Lincoln cieszy się, że Randy wciąż namawia ją, by przestała być superłotrem, bo to oznacza, że mu na niej zależy. To daje Hardy do myślenia.
Atlantic City. Peter i Randy wychodzą z baru. Kiedy Parker sugeruje, że powinni wracać już do domu, Randy żali się, że ten nie stanął na wysokości zadania jako przyjaciel i znów go zawiódł. Przygnębiony odchodzi. Peter udaje się do wesołego miasteczka i siada na ławce przed karuzelą wenecką. Po jakimś czasie podchodzi do niego Randy, który podzwonił po kumplach. Okazuje się, że Peter z każdym się skontaktował, ale ci nie chcieli przyjść z uwagi na jego narzeczoną, która jest superłotrem. Randy przeprasza najlepszego przyjaciela, który wolał wziąć winę na siebie, niż sprawić mu przykrość tym odkryciem.
Po powrocie do domu Peter spotyka przed drzwiami bloku Felicię. Ta przytula się do niego i wyznaje mu miłość, po czym wspomina, że nigdy nie poprosił ją, by przestała kraść, a ona nigdy nie próbowała go upodobnić do siebie. Oboje dochodzą do wniosku, że ich relacja to markowanie związku. W subtelny sposób Felicia zrywa z Peterem i odchodzi, mówiąc, że zawsze może na nią liczyć. Tymczasem Randy wraca do mieszkania, gdzie rzuca się na niego podpita Janice w kostiumie Beetle. Po obietnicy, że jutrzejszy ślub przebiegnie spokojnie, dziewczyna zaciąga narzeczonego do mieszkania na upojną noc we dwoje.
Wedding, Chapter 2: The Big Day
Dzień ślubu. Marcus Garvey Park. W roli osoby sadzającej gości Peter zaprowadza ciocię May na jej miejsce na widowni w pobliżu Betty Brant. Po chwili usadza Hammerheada i jego partnerkę, a potem kolejnych szefów gangów. W tym czasie szykujący się do uroczystości Randy słyszy od swego ojca, Robbiego, że ten wierzy w wybór syna i jego przyszłe małżeństwo. Kiedy Peter odprowadza Michelle, przyjaciółkę Janice, odzywa się jego pajęczy zmysł. Pojawia się Randy, którego Peter jest drużbą. Obaj widzą, jak Tombstone prowadzi córkę do ołtarza na świeżym powietrzu. Pajęczy zmysł Parkera znów daje o sobie znać.
Ślub przerywa wjazd na motorze uzbrojonego napastnika – Shotguna. Kiedy goście uciekają, Tombstone staje naprzeciwko intruza. Motocyklista oddaje do ojca panny młodej kilka strzałów ze strzelby. Kule okazują się na tyle mocne, że przebijają supertwardą skórę Lincolna. Gdy przestępca przekazuje „pozdrowienia” od nowego bossa i zamierza dobić rannego strzałem w głowę, interweniuje Spider-Man, kopiąc strzelca w twarz. W tym czasie Madame Masque pyta Hammerheada, czy to on odpowiada za ten atak. Ten zaprzecza i zatrzaskuje drzwi jej limuzyny. Po tym, jak auto odjeżdża, naciska na pilocie przycisk, detonując podłożoną pod pojazdem bombę. Zamach na Madame Masque wzbudza podziw u partnerki Hammerheada.
Podczas walki z zamachowcem Spider-Man unika kul i za pomocą sieci uderza przeciwnika gałęzią w szyję. Oszołomiony Shotgun przyzywa swój motor i odjeżdża. Spider-Man zaczepia się o drzewo i wybija się jak z katapulty, aby go schwytać. Z wysokości nie dostrzega jednak zbiega, który rozpłynął się jak we mgle.
Później. Randy odjeżdża z ojcem i matką limuzyną, zostawiając smutną Janice, która towarzyszy ojcu zabieranemu do karetki. Niedoszły mąż tłumaczy, że ma ona na głowie swoje zmartwienia. Peter wraca do May, by uspokoić wystraszoną kobietę. W myślach wyrzuca sobie, że naiwnie uwierzył w bezpieczeństwo Randy’ego w świecie Lincolna. Obiecuje, że tego błędu już nie popełni i czuje, że coś właśnie się zaczęło.
Scenariusz: Zeb Wells
Rysunki: John Romita Jr. & Emilio Laiso, Ze Carlos
Tusz: Scott Hanna & Emilio Laiso, Ze Carlos
Kolory: Marcio Menyz & Bryan Valenza
Litery: VC’s Joe Caramagna
Ms. Marvel
Na dachu Spider-Man opowiada wskrzeszonej Ms. Marvel, jak ta uratowała Mary Jane i świat przed Rabinem, ponosząc śmierć heroiczną. Kamala Khan dziękuje mu za uzupełnienie jej pamięci, jako że Krakoa przywróciła do życia jej wersję sprzed tych przełomowych wydarzeń. Dziewczyna odchodzi, mówiąc, że musi wracać do X-Men. Po chwili namysłu Peter prosi mutantkę, by jeszcze chwilę została. Z szacunku dla jej osoby Peter postanawia ujawnić przed nią swoją prawdziwą tożsamość, co uczynił też przed jej śmiercią. Aby jej pamięć była kompletna, zdejmuje maskę i pokazuje jej swoją twarz. Kamala jest zszokowana odkryciem, że pracowała w Oscorp ze Spider-Manem, który tak jak ona miał na oku zachowanie Normana Osborna. Ms. Marvel deklaruje Peterowi pomoc jako nowa członkini X-Men i żegna się z nim.
Scenariusz: Zeb Wells
Rysunki: David Lopez
Tusz: David Lopez
Kolory: KJ Diaz
Litery: VC’s Joe Caramagna
The Man With All the Answers
Bar Bez Imienia. Ringer i Melter uciszają chcącego stawiać kolejkę Lootera, informując, że w lokalu mają gościa z najwyższej półki. Okazuje się nim Doktor Octopus. Przy jednym ze stolików pracuje on nad równaniem, którego rozwiązanie ma zapewnić mu nieograniczoną moc. Ocktoid chce mu podać piwo, aby się rozluźnił, lecz ten odtrąca trunek. Kiedy wychodzi do toalety, zagaduje go 8-Ball, zapraszając do gry w rzutki. Otto odmawia, argumentując, że wstąpił do baru, bo nikt nie będzie go tutaj szukał. Przed lustrem, gdy wyrzuca sobie, że nie pamięta, jak rozwiązać równanie, nagle dostrzega odbicie Superior Spider-Mana, który przechwala się tym, że to on dokonał tej sztuki. Cierpiący na częściową amnezję Octavius rozbija lustro i stwierdza, że by odkryć ten sekret, musi na powrót stać się Superior Spider-Manem.
Scenariusz: Dan Slott
Rysunki: Mark Bagley
Tusz: John Dell
Kolory: Edgar Delgado
Litery: VC’s Joe Caramagna
Jackpot
Mary Jane i Paul uczestniczą w sesji z psychoterapeutką. Pogrążona w myślach Watson nie potrafi poradzić sobie z żalem Owena i Romy/Stephanie. Para musi też składać zeznania na policji, która bada sprawę zniknięcia ich dzieci, lecz ci nie mogą powiedzieć służbom prawdy o ich pochodzeniu. Obecnie oboje pomieszkują w domu Anny Watson, cioci MJ. Najgorzej spędzają noce, w czasie których żałoba długo nie pozwala im obu zasnąć. Pewnego poranka MJ budzi się, słysząc głos z dołu. Okazuje się, że to Felicia Hardy ogląda „Gwiezdne wojny” w pokoju gościnnym. Przyjaciółka, która przyszła ją odwiedzić, ma dla niej prezent – idealny dla jej mocy kostium superbohaterki. Przekonuje ją, by pomagała ludziom i nie obwiniała się, że przygarnęła dzieci, przez co wpadła w pułapkę Emissary. Po wyjściu powierniczki, słysząc krzyki o pomoc za oknem, MJ ubiera podarowany strój i rusza na miasto jako nowa superbohaterka – Jackpot.
Scenariusz: Celeste Bronfman
Rysunki: Alba Glez
Tusz: Elisabetta D’Amico & Craig Yeung
Kolory: Jim Campbell
Litery: VC’s Joe Caramagna
Spider-Woman
Bar Bez Imienia, Nowy York. Taskmaster pije piwo przy ladzie, gdy nagle wiązka energii niszczy trzymaną przez niego butelkę. Okazuje się, że wystrzeliła ją stojąca w drzwiach lokalu Spider-Woman. Na dachu Jessica Drew ciska Tonym Mastersem o kanał wentylacyjny i żąda od niego listy wszystkich najgorszych osób, które szkolił dla przestępczych organizacji. Taskmaster wykręca się brakiem takich danych w papierach. Po uderzeniu w twarz i groźbie użycia mocy Venom Blast przez Spider-Woman najemnik zgadza się spełnić jej prośbę – jutro o 07:00 pod luźną cegłą obok posągu na Stuyvesant Square ma czekać na nią nośnik USB z listą nazwisk. Drew ostrzega Mastersa, by dalej się nie mieszał, i zeskakuje z dachu.
Nazajutrz. Captain Marvel (Carol Danvers) wypytuje Spider-Mana, Jessicę Jones i Madame Web o Spider-Woman, która nie daje znaku życia. Dowiaduje się, że Jessica najpierw przestała istnieć, a potem wróciła, że poprosiła o pomoc w wyśledzeniu zbirów z pewnej listy i że jej przyszłość w wizjach rysuje się w ciemnych barwach. Nocą Jessica Drew atakuje 35-letniego dilera i byłego ucznia Taskmastera o imieniu Issac Tate, który pracował dla organizacji Hydra. Przestępca odmawia odpowiedzi na jej pytania, po czym przegryza ukrytą w zębie kapsułkę z cyjankiem potasu i kończy życie, wypowiadając słowa: „Hail Hydra”. Rozjuszona Spider-Woman krzyczy nad martwym ciałem mężczyzny, pytając, gdzie jest jej dziecko.
Scenariusz: Steve Foxe
Rysunki: Eric Koda
Tusz: Wade von Grawbadger
Kolory: Jim Campbell
Litery: VC’s Joe Caramagna
The Mother of Invention
Stately Stillwell Manor, Westchester County, Nowy York. Madame Monstrosity budzi się w swoim łóżku, otoczona przez swoje sługi – hybrydy zwierząt i ludzi (Mr. Rooster, Mr. Cricket, Tabby, Polly, Hogsworth). Przeczytawszy artykuł na pierwszej stronie podanej jej gazety, dzwoni do swojej córki, Dr. Shannon Stillwell z Empire Unlimited, by zapytać, czy ta kradnie jej technologie. Przypomina losy jej braci Farley’a (twórcy Scorpiona – The Amazing Spider-Man #20) i Harlana (twórcy Human Fly – The Amazing Spider-Man Annual #10), którzy tak właśnie uczynili, a potem zginęli.
Shannon pyta matkę, czy jej grozi. Ta zaprzecza, mówiąc, że miała to być tylko przestroga. Myśląc o Lizardzie, Morbiusie i Rhino, przypomina, że gdy ktoś sięga po jej prace bez pytania, rodzą się potwory. Krzyczy, że znów ktoś połasił się na jej dorobek w hodowaniu Humanimals, i spogląda na gazetę, na której widnieje zdjęcie takiej właśnie krzyżówki – Spider-Boya.
Scenariusz: Dan Slott
Rysunki: Paco Medina
Tusz: Paco Medina
Kolory: Erick Arciniega
Litery: VC’s Joe Caramagna
The Case of Perry Thomas: A Spidey Situation
Pewien rudowłosy mężczyzna przybiega na miejsce, gdzie trwa walka Spider-Mana z Rhino. Superbohater zapobiega staranowaniu gapia przez Nosorożca i każe mu wracać do domu. Kilka tygodni później ratuje tego samego nowojorczyka kolejno przed Sandmanem, Lizardem i Vulturem. Pewnego wieczoru Pająk spotyka się na dachu z Human Torchem. Johnny Storm chce z nim porozmawiać o Perrym Thomasie, facecie ratowanym non stop przez Pająka, o czym Torch dowiedział się z telewizji. Okazuje się, że Thomas to człowiek uzależniony od ratowania, który wcześniej podążał za FF, dopóki nie przegonił go Thing, a teraz stał się fanem Spider-Mana. Pająk prosi Human Torcha o pomoc w uwolnieniu się od namolnego wielbiciela.
Nazajutrz. Podekscytowany Perry udaje się na miejsce walki Spider-Mana i Electro. Tam czeka na niego „zastępczy” Spider-Man, który informuje go, że jego idol jest zajęty i to on go dziś uratuje. Oburzony Thomas odmawia, wyrzekając się Spider-Mana, który nie miał odwagi powiedzieć mu w twarz, co myśli. Po jego odejściu Torch zrzuca kostium Pająka, a prawdziwy Spider-Man wychodzi z ukrycia i proponuje mu pizzę w podziękowaniu za pomoc. Tymczasem Thomas spogląda z zaciekawieniem na przelatującego Daredevila.
Scenariusz: Albert Monteys
Rysunki: Albert Monteys
Tusz: Albert Monteys
Kolory: Albert Monteys
Litery: Albert Monteys
Spider-Man: Loosey Goose
Znudzony Spider-Man spotyka na dach gęś. Robi sobie z nią zdjęcie i nadaje jej imię „Stanley”. Kiedy opowiada jej o swoich przygodach, na dachu zjawia się Doktor Octopus. Pająk prosi gąskę, by się ukryła, ale ta w bojowym nastroju rzuca się na Octaviusa i przepędza go. Spider-Man chwali zwierzę. Po chwili ptak dziobem wyciąga mu z kieszeni ciasteczko, obraca się na pięcie i odlatuje. Pająk żegna ją czule.
Scenariusz: Cale Atkinson
Rysunki: Cale Atkinson
Tusz: Cale Atkinson
Kolory: Cale Atkinson
Litery: Cale Atkinson
Huntress
Kraven, ścigany przez Goblin Queen, opisuje uczucia towarzyszące zwierzynie łownej. Po brutalnej walce polująca i polowany, czując do siebie pociąg, lądują razem w łóżku. Po upojnych chwilach Goblin zasypia, zachowując czujność, natomiast Kraven z podrapanymi plecami siada na łóżku i rozmyśla w środku nocy o planie, który połączył ich oboje. Uśmiecha się na myśl czekającego ich wspólnego polowania.
Kontynuacja wydarzeń w The Amazing Spider-Man #32.
Scenariusz: Zeb Wells
Rysunki: Patrick Gleason
Tusz: Patrick Gleason
Kolory: Edgar Delgado
Litery: VC’s Joe Caramagna
Spider-Man: Reign
W ruinach ratuszu wyniszczony Wilson Fisk po 10 latach głodowej diety na kroplówce ma wreszcie szansę zemścić się na burmistrzu Watersie, który trzymał go w zamknięciu. Uwolniony więzień zjada przygniecionego gruzem oprawcę. Po przejęciu władzy Fisk poddaje się regeneracyjnym kąpielom i nabiera masy. Nowy burmistrz wydaje zgodę na akcję wobec agitacji obywatelskiej i rozkazuje asystence przyspieszyć swoje orędzie w telewizji „The DBN”. Tymczasem Spider-Man na szczycie wieżowca słyszy od Mary Jane, wytworu swojej wyobraźni, że miasto go potrzebuje. Zmarła żona pyta, co z tym poczną.
Scenariusz: Kaare Andrews
Rysunki: Kaare Andrews
Tusz: Kaare Andrews
Kolory: Kaare Andrews
Litery: Kaare Andrews






