Dorobek Straczynskiego dotyczący Shatry na dobre zaprzepaszczony pomysłami Slotta.

Zacznijmy jednak od pewnych wyjaśnień. Otóż Morlun wyjaśnił co go sprowadza, jakie są jego motywy i co sie stało z resztą Inheritors. Zacznijmy od drobnej nieścisłości, o której Slott słowami Morluna nie wspomniał. Otóż jak pamiętamy, podczas Spider-Geddon Inheritors przegrali, a Peter poradził sobie z Morlunem. Zgodnie z zakończeniem wydarzenia miał dostarczyć wampirzego przeciwnika do reszty rodziny i odmłodzić go tak jak pozostałych. Tymczasem dowiadujemy się, że ten caly czas był w podróży w poszukiwaniu rodziny. Właściwie pominięto wydarzenia z The Spectacular Spider-Man #311 – #313. Slott z tego jest znany. Pomija i zniekształca wydarzenia, a nawet tworzy historie, których nigdy nie było i nie będzie, bo brzmią zbyt głupio, żeby ktoś chciałby to pisać (tego było dość sporo w mini-serii Spider-Man/Human Torch podczas wspominek obu tych bohaterów).

Skoro jeszcze przy Morlunie jestem, to wspomnę o jeszcze jednej ważnej rzeczy. Otóż Morlun bez mrugnięcia okiem przyłączył się do Pająków, a Ci bez trudu mu zaufali. A przecież miał obsesję na punkcie Petera z Ziemii-616. Czy będzie tutaj jakiś zaskakujący zwrot akcji? Zdrada wampirycznego arystokraty?

Przejdźmy teraz do krótkiego wstępu, gdzie wciśnieto wersję Spider-Mana podobną do filmowej (przynajmniej biorąc pod uwage kostium) – zabieg czysto marketingowy – w ogóle go nie kupuję.

Jak widać całkiem spora gromadka Spider-Manów została już skorumpowana (przemieniona w owadzie potwory). I to jest kolejny minus. Przez to, że przemieniono Milesa Moralesa (z głównego uniwersum) i kilka innych ważnych postaci, to możemy mieć stuprocentową pewność, że wszystko będzie przywrócone do stanu pierwotnego, a jedynie pozostanie po wszystkim niesmak.

Pod znakiem zapytania pozostaje jeszcze istnienie Jessicy Drew z głównego uniwersum. Przebił ją magiczny sztylet, który wymazuje Pająki z sieci… to aż trudno komentować. Do tego jeszcze totemistyczna pajęcza magia i absurdometer wystrzeliwuje w kosmos. A zapomniałem jeszcze wspomnieć o wybrańcu. Peter Parker (oczywiście z Ziemi-616) jest tym jedynym, specjalnym Pająkiem – wybrańcem – znajdującym się w centrum Wielkiej Sieci… Taki motyw to już w ogóle mnie odpycha – dlaczego główna Ziemia to właśnie-616? Z naszego punktu widzenia jako czytelnika, oczywiście tak – jest to najważniejsza z rzeczywistości, bo o przygodach tego Petera czytamy, ale wewnątrz Spider-Versum wszystkie wymiary są lub raczej powinny być równoważne.

Uff to chyba dotarłem do końca i wypisałem wszystkie bolączki tego numeru. Tyle ich było, że trudno wskazać jakieś plusy tego zeszytu. (No dobra, jeszcze kilka minusów mógłbym wypisać, ale się powstrzymałem.)

Komiksu nie ratuje nawet jeden z moich ulubionuch rysowników: Mark Bagley. Choć dzęki jego rysunkom, te wypociny czyta się w miarę znośnie. To właśnie jego praca stanowi jedyną wartość dodaną tej historii. 2 pajączki, a mimo to i tak mam poczucie, że zawyżam ocenę.