Czwarty odcinek sagi Last Remains był zapowiadany jako jedna z najbrutalniejszych walk w życiu Spider-Mana. W tym komiksie nic takiego nie ma jednak miejsca. Numer potwierdza po raz kolejny tożsamość głównego czarnego charakteru – Kindreda. Dla czytelnika nie jest to już żadna rewelacja, co najwyżej dla tytułowego bohatera, który do tej pory nie był świadomy, kto skrywa się za bandażami demona.

Zdecydowanie ten komiks zrobiłby o wiele WIĘKSZE wrażenie, gdyby twórcy nie odkryli wcześniej przed fanami komiksowych przygód Spider-Mana tego, kim jest Kindred. Prawdopodobnie chciano, by tak istotna informacja została podana przy „okrągłej liczbie”. Wybór padł więc na 50 numer, przez co 54 zeszyt smakuje jak odgrzewany kotlet, zwłaszcza że de facto nic nie zdradza w kwestii tego, czego demon chce.

Duży plus jest to, że komiks angażuje emocje czytelnika, sugerując związek genezy Kindreda z umową, jaką zawarł Spider-Man z Mephisto. Wskazujące na tę zależność tropy były już wcześniej podrzucane, ale przy tej lekturze można już mówić o dowodach, a nie poszlakach. Prawie połowę komiksu wypełnia retrospekcja z zakończenia The Amazing Spider-Man #545, finału One More Day, a zarazem prologu Brand New Day! W wykonaniu niezawodnego Marka Bagley’a, który wiernie odtworzył niektóre kadry, została ona w warstwie tekstowej trochę przerobiona przez Nicka Spencera, gdyż doświadcza jej „dzisiejszy” Peter Parker.

Czytając czwarty rozdziału Last Remains, trudno pozbyć się wrażenia, że historia nieco się dłuży, tak jakby scenarzysta chciał zrobić na złość czytelnikom, wodząc ich za nos niedopowiedzeniami i aluzjami. Wielu liczyło, że ten właśnie komiks wyjawi WPROST pochodzenie Kindreda, jego motywy i powód nienawiści do Spider-Mana. A tak się nie stało. Czy zrobi to kolejny numer? OBY, bo ile można bawić się w kotka i myszkę.

W ramach ostatniego kredytu zaufania niech będą 3,5 pajączka. Pół za rysunki budujące trzymającą w napięciu atmosferę grozy i tajemnicy. Notabene, nieczęsto można zobaczyć wskrzeszenie Spider-Mana!